Home » Blog » Chaos en ik – het verleden, rommel

Chaos en ik – het verleden, rommel

Gepubliceerd op 18 december 2020 om 15:53

24 Jaar was ik toen ik mijn eerste huis kreeg. Wat een ruimte, en allemaal voor mij! Daar ging ik eens heerlijk wonen met mijn meubeltjes uit mijn studentenkamer. Nee serieus, de ruime woonkamer had een slaapbankje, een minikastje met een mini televisie, een eettafel voor 2 en een bijzettafeltje. In de rest van het huis lag alleen een matras als bed op een van de slaapkamers.

Ik moet nog lachen als ik eraan terug denk. Want de jaren die daarop volgden werden volop benut om het huis vol te stoppen. Ik kreeg spullen en was een trouwe klant op Marktplaats.

Nou leek het redelijk netjes en ik kon best visite ontvangen, ook dankzij een keuken waar een prachtige dichte deur voor zat en een ruime trap kast, zolang ook die deur maar dicht bleef. Die visite moest echt niet naar boven komen! Daar had ik een enorme rommelkamer.

En eerlijk? Ook van mijn administratie had ik best een rommel gemaakt.

Best herkenbaar voor veel mensen toch? In ieder geval tot een bepaalde hoogte.

Wat heb ik gedaan? Hoe is het verhaal omgekeerd? Ben ik gaan ontspullen?

Over die administratie ga ik het een andere keer hebben, nu gaat het over de rommel en chaos.

Wat heb ik gedaan? Ik kwam iemand tegen, een manspersoon. Het klikte en na een poosje werd er gepraat over samenwonen. Nou, zei hij, dat gaat dus niet gebeuren zolang die kamer er zo uit ziet. Als een echte struisvogel, geloofde ik heilig dat hij niet van het bestaan af wist, dus dat was een shock.

Ik wist niet waar ik moest beginnen. Het gevoel van paniek kan ik me nog herinneren, de wil om iets aan die kamer te doen was er zeker, maar het was zo’n gigantische klus.

Een dag werd gekozen om aan de slag te gaan en de hulptroepen werden ingeschakeld. Het voelde verschrikkelijk dat anderen van die kamer af wisten en erger nog, dat ze door mijn spullen zouden gaan.

Maar ze hielpen. En zonder oordeel te vellen over de situatie en wat ze aantroffen. En tot op de dag van vandaag ben ik ze daar dankbaar voor. Wat werd er gedaan? Van te voren hadden we afgesproken dat als ik iets een jaar lang niet had gebruikt, dat het weg zou gaan. En zo geschiedde. Met als gevolg een vrijwel lege kamer na een lange dag hard werken. Deze kamer werd uiteindelijk een hele prettige werkplek.

Ik zou nooit zeggen dat dit de weg is die anderen moeten inslaan. Zelf was ik er destijds best een poosje door van slag. Maar de positieve effecten van opruimen waren enorm.

Jaren later, de relatie ging stuk en ik nam het besluit om voor een jaar te vertrekken, naar Engeland. 2 Dozen pakte ik in en stuurde ik op naar de house-share waar ik zou gaan wonen. 2 Dozen uit een heel huis met spullen waarvan ik voelde dat ik dat perse bij me wilde hebben. De ultieme manier van ontspullen.

Dat jaar Engeland werd uiteindelijk 11 jaar en meer spullen uit het huis in Nederland zijn uiteindelijk ‘overseas’ gegaan, maar nog steeds heel minimaal.

Wat waren voor mij de redenen om aan- en door te pakken, want ik wilde in de eerste plaats eigenlijk al nooit dat die kamer er zo uit kwam te zien.

  1. Stok achter de deur.
  2. Hulp bij het opruimen die de leiding neemt.
  3. Duidelijk afgebakende kaders, vooraf samen bepaald.
  4. Hulp die niet oordeelt.
  5. De hulp ging er niet over kletsen met anderen.

Hoe is jullie weg naar ‘volwassenheid’ gegaan als het op spullen aankomt?

Hebben jullie van huis uit meegekregen hoe je opgeruimd kan wonen?

Wie heeft er tips voor jong volwassenen en misschien hun ouders?

Reageer!

Zit je ook in zo'n soort situatie en weet je niet hoe je dit aan moet pakken? Heb je de hulp niet, of durf je die niet te vragen om wat voor reden dan ook. Begin klein.

Beschouw deze blog als jouw opruimhulp en registreer je voor updates. Doe je voordeel met mijn tips en de tips van anderen in de reacties. Gun anderen deze tips ook en deel dit op je social media want hoe meer reacties, hoe meer tips!

Registratie nieuwe Blog

* indicates required

 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.